Responsive Ad Slot

Ταυτόχρονη μείωση σωματικού λίπους και αύξηση της μυικής μάζας?-NAI ΓΙΝΕΤΑΙ

Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

/ by Φραγκίσκος Λουγιάκης
μείωση σωματικού λίπους και αύξηση της μυικής μάζας
Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια,ας περάσουμε στις πράξεις και συγκεκριμένα σε μία από τις πολλές έρευνες που έχουν δημοσιευθεί τελευταία με το συγκεκριμένο θέμα.

Here is the Reasearch
Οι ερευνητές στο Πανεπιστήμιο McMaster έχουν αποκαλύψει σημαντικά νέα στοιχεία στην προσπάθεια της μείωσης του σωματικού λίπους και της αύξησης της μυικής μάζας συγχρόνως, ένα συνηθισμένο πρόβλημα για όσους προσπαθούν να διαχειριστούν το βάρος τους, να ελέγξουν τις θερμίδες τους και να εξισορροπήσουν την κατανάλωση πρωτεϊνών.

Οι επιστήμονες έχουν διαπιστώσει ότι είναι δυνατόν να επιτευχθούν και τα δύο, και γρήγορα, αλλά δεν είναι εύκολο.

Για τη μελέτη, 40 νεαροί άνδρες υπέστησαν ένα μήνα σκληρής άσκησης μειώνοντας τη διατροφική θερμιδική πρόσληψη κατά 40%

"Ήταν μια εξωφρενική υπόθεση", λέει ο Stuart Phillips, καθηγητής στο Τμήμα Κινησιολογίας του McMaster και ανώτερος ερευνητής στη μελέτη. "Αυτοί οι τύποι ήταν αρκετά λιπώδεις, αλλά αυτό ήταν μέρος του σχεδίου, θέλαμε να δούμε πόσο γρήγορα θα μπορούσαμε να τους φέρουμε σε φόρμα: χάνουμε λίγο λίπος, αλλά διατηρούμε το μυ και βελτιώνουμε τη δύναμη και τη φυσική τους κατάσταση", λέει.

Οι ερευνητές χώρισαν τους συμμετέχοντες σε δύο ομάδες. Και οι δύο ομάδες ακολούθησαν δίαιτα χαμηλών θερμίδων, μία με υψηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης από την άλλη. Η ομάδα με υψηλότερη πρωτεΐνη παρουσίασε μυϊκά κέρδη - περίπου 2,5 λίβρες - παρά την κατανάλωση ανεπαρκούς ενέργειας, ενώ η χαμηλότερη πρωτεϊνική ομάδα δεν απόκτησε μυική μάζα.

Η χαμηλότερη πρωτεϊνική ομάδα είχε τουλάχιστον την παρηγοριά της μη απώλειας μυών, η οποία είναι ένα προβλέψιμο αποτέλεσμα της μείωσης θερμίδων, λένε οι ερευνητές.

"Η άσκηση, ειδικά η ανύψωση βαρών, παρέχει ένα σήμα για την αύξηση των μυών ακόμα και όταν είστε σε μεγάλο έλλειμμα θερμίδων", λέει ο Phillips.

Οι ερευνητές έμειναν έκπληκτοι όταν είδαν, ότι η ομάδα υψηλών πρωτεϊνών έχασε επίσης περισσότερο σωματικό λίπος.

«Αναμέναμε τη διατήρηση μυικής μάζας δήλωσε ο Phillips, «αλλά ήταν λίγο έκπληκτος από την ποσότητα πρόσθετης απώλειας λίπους στην ομάδα που κατανάλωσε υψηλότερες πρωτεΐνες».

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα υψηλών πρωτεϊνών έχασε περίπου 10,5 λίβρες και η ομάδα χαμηλών πρωτεϊνών οκτώ λίβρες. Όλοι οι συμμετέχοντες, χάρη στις απαιτητικές ρουτίνες άσκησης έξι ημερών την εβδομάδα, γενικά ήταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση.

Ωστόσο, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι αυτό το σχήμα δεν είναι για όλους.

"Σχεδιάσαμε αυτό το πρόγραμμα για τους υπέρβαρους νέους άνδρες, παρόλο που είμαι βέβαιος ότι θα λειτουργούσε και για τις νέες γυναίκες, για να χάσουν βάρος γρήγορα. Είναι ένα σκληρό πρόγραμμα και όχι τόσο εύκολο για όσους ψάχνουν για γρήγορο και εύκολο fix ", λέει ο Phillips. "Ελέγξαμε τη δίαιτά τους, επιβλέψαμε την άσκηση και διατηρήσαμε αυτούς τους ανθρώπους κάτω από τον« επιστημονικό »αντίχειρά μας για τις τέσσερις εβδομάδες που οι συμμετέχοντες ήταν στη μελέτη.

Ο Phillips και η ομάδα του ελπίζουν να πραγματοποιήσουν μια μελέτη παρακολούθησης των γυναικών.

Η παραπάνω έρευνα,παρόλο που πραγματοποιήθηκε με ένα πολύ δύσκολο και αυστηρό πρόγραμμα  μας αποδεικνύει το αντίθετο από αυτό που υποστηρίζουν πολλοί, ότι σε περίοδο δίαιτας θα χάσουμε αναγκαστικά μυικό ιστό.  Προφανώς αυτοί ακολουθούν λάθος τακτικές γι αυτό δεν βλέπουν και τα αποτελέσματα που αναφέραμε. Επομένως κάνοντας βάρη και πραγματοποιώντας μια δίαιτα χαμηλών θερμίδων με υψηλή πρωτεινική αναλογία, θα χάσουμε το επιθυμητό λίπος διατηρώντας ή αυξάνοντας την μυική μας μάζα.


Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο τελευταίο τεύχος του αμερικανικού περιοδικού κλινικής διατροφής.

Βιβλιογραφία Πηγή:

Υλικά που παρέχονται από το Πανεπιστήμιο McMaster.
  1. Thomas M Longland, Sara Y Oikawa, Cameron J Mitchell, Michaela C Devries, and Stuart M Phillips. Higher compared with lower dietary protein during an energy deficit combined with intense exercise promotes greater lean mass gain and fat mass loss: a randomized trialAmerican Journal of Clinical Nutrition, January 2016 DOI: 10.3945/ajcn.115.119339
© all rights reserved